Chuck Norris

	Chuck Norris
	; Chuck Norris (2006)
Prawdziwe imię i nazwisko	Carlos Ray Norris
Data i miejsce urodzenia	10 marca 1940; Ryan, Oklahoma, USA
Zawód	aktor
Lata aktywności	od 1968
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Chuck Norris w Wikicytatach
	Strona internetowa

Chuck Norris, właśc. Carlos Ray Norris (ur. 10 marca 1940 w Ryan, Oklahoma) – amerykański aktor, gwiazda Hollywood, mistrz sztuk walk, siedmiokrotny mistrz świata w karate.

[edytuj] Życiorys

Carlos Ray Norris urodził się jako najstarszy z trzech synów Czirokeza Raya Norrisa^[1] i jego żony irlandzkiego pochodzenia, Wilmy Scarberry (według niektórych źródeł po części także Czirokezki). Norris miał dwóch młodszych braci, z których jeden, Wieland, zginął na wojnie w Wietnamie, drugi, Aaron, jest producentem filmowym. Ojciec Chucka Norrisa, alkoholik, opuścił rodzinę. W wieku 12 lat Carlos Ray przeniósł się z matką i braćmi z Oklahomy do Kalifornii. Po ukończeniu szkoły średniej, aby utrzymać rodzinę wstąpił do wojsk lotniczych i stacjonował w Korei. W wojsku przybrał pseudonim Chuck.

[edytuj] Mistrz sztuk walki

W Korei poznał sporty walki, trenował m.in. tangsudo i taekwondo (niekiedy podaje się, że Norris był pierwszym człowiekiem Zachodu który uzyskał 8. dan w taekwondo, jednak nie odpowiada to prawdzie – kilka lat wcześniej czarny pas ósmego dana zdobyli Charles 'Chuck' Sereff i Edward Sell). W obydwu tych dyscyplinach zdobył mistrzowskie czarne pasy^[1]. W 1962 powrócił do USA, gdzie założył kilka szkół karate. Uczęszczały do nich znane osobistości, m.in. Steve McQueen, który zasugerował mu karierę filmową, ponadto Priscilla Presley i Michael Landon. Ludzie ci zostali później jego bliskimi przyjaciółmi.

Wymieniał się technikami walki z Bruce'em Lee i to właśnie Chuck Norris uczył Bruce'a Lee wysokich kopnięć, o czym pisze w swojej autobiografii.

W 1968 Norris został mistrzem świata w karate w wadze średniej. Rok później magazyn Black Belt przyznał mu tytuł fighter of the year („wojownik roku”). Tytuł mistrza świata w karate utrzymał aż do 1974 roku, kiedy to zakończył karierę sportową. Bazując na swoim doświadczeniu, stworzył własny styl walki Chun Kuk Do, który jest nauczany w jego dojo. Chuck Norris jest ponadto posiadaczem brązowego pasa w brazylijskim ju-jitsu, nadanego przez mistrza Carlosa Machado.

[edytuj] Aktor

Pierwszym zauważalnym występem Norrisa w filmie była rola przeciwnika Bruce'a Lee w Drodze smoka. Później wystąpił w serii mało znaczących niskobudżetowych filmów produkowanych w Hongkongu i USA, gdzie popisywał się nie tyle kunsztem aktorskim co perfekcyjnie wykonywanymi układami sztuk walki. W pierwszej połowie lat 80. zmienił swój aktorski image – zapuścił brodę i na ekranie zaczyna nosić się w stylu militarnym. Z tego też okresu pochodzi pierwszy, prawdziwie głośny film Norrisa Zaginiony w akcji z 1983 roku. Jako westernowy płk. Braddock, powracał jeszcze na ekrany w kolejnych filmach serii – Zaginiony w akcji 2 z 1985 i Zaginiony w akcji 3 z 1988. Sukces przyniósł mu także utrzymany w podobnej konwencji cykl filmów z serii Delta Force, gdzie wystąpił w roli głównej jako płk. McCoy. Filmy te, nacechowane prostą w odbiorze i dynamiczną fabułą, efektami specjalnymi i sztukami walki w wykonaniu Norrisa, należą dziś do klasyki kina akcji. Jednak największym sukcesem Chucka był serial telewizyjny Strażnik Teksasu, w którym grał główną rolę Cordella Walkera oraz pełnił funkcję producenta (executive producer).

Do Polski Chuck Norris "trafił" w latach 80., już jako uznany w świecie aktor, za sprawą filmów Zaginiony w akcji i Delta Force rozpowszechnianych w systemie VHS. Także Telewizja Polska wyemitowała w połowie lat 80. film Droga smoka. Wcześniej dla szerokiej widowni nad Wisłą był niemal zupełnie nieznany. Po raz pierwszy w polskich kinach pojawił się w 1988 roku w niskobudżetowym filmie z 1983 roku pt. Samotny wilk McQuade.

Chuck Norris z żołnierzami amerykańskimi w Iraku

[edytuj] Działalność publiczna i polityczna

Norris wydał autobiografię pod tytułem The Secret of Inner Strength (Tajemnica siły wewnętrznej) oraz najnowszą Against All Odds: My Story (Łamiąc Bariery). Założył też organizację Kickstart walczącą z przemocą i handlem narkotykami w szkołach. Angażował się w kampanie prezydenckie, wspierając republikańskich kandydatów. W 1988 udzielił poparcia George'owi Bushowi, a w 2008 pastorowi Mike'owi Huckabee. Popierał interwencję amerykańską w Iraku^[2].

We wrześniu 2008 roku w Stanach Zjednoczonych ukazała się jego nowa książka pt. Black Belt Patriotism.

15 lutego 2010 roku Norris ogłosił, że od jesieni 2010 jako felietonista będzie prowadził własną kolumnę w gazecie Creators Syndicate.

W dniu 2 grudnia 2010 roku otrzymał honorowy tytuł Texas Ranger. Oznaczenie to zostało nadane osobiście przez gubernatora Teksasu Ricky Perry'ego.

Norris należy do Kościoła Chrześcijan Baptystów. W ostatnich latach zaangażował się w działalność chrześcijańską i dał się poznać jako ewangeliczny chrześcijanin oraz zdeklarowany kreacjonista. Otwarcie sprzeciwia się "promowaniu homoseksualizmu w szkolnych programach nauczania", prawnej legalizacji związków homoseksualnych oraz aborcji. Od 2006 jest felietonistą chrześcijańskiego serwisu WorldNetDaily. Jest również autorem kilku chrześcijańskich książek (w których zachęca do lektury Biblii oraz nawrócenia do Chrystusa) oraz członkiem Narodowej Rady ds. Biblijnego Programu Nauczania w Szkołach Publicznych – organizacji promującej nauczanie Biblii w szkołach.

[edytuj] Życie osobiste

Chuck Norris ma pięcioro dzieci. Z pierwszego małżeństwa zawartego w 1959 roku ze szkolną sympatią Dianą Holechek – synów Mike'a (ur. 1963) i Erika (ur. 1965). Z drugiego związku, z Geną O'Kelley bliźniaków: syna Dakotę Alana i córkę Danilee Kelly (ur. 2001). Chuck Norris ma również nieślubne dziecko z niejaką Johanną, z którą miał romans nie informując jej o swoim małżeństwie. Johanna urodziła córkę i dała jej na imię Dianna, choć nazywała Diną (ur. 1964). Ponieważ Johanna niedługo po urodzeniu wyszła za mąż, wychowała córkę w przeświadczeniu, że jej mąż jest jej prawdziwym ojcem. Chuck po raz pierwszy spotkał się z Dianną DeCioli w 1991.^{[potrzebne źródło]}

[edytuj] Filmografia

Chuck Norris w 1976

2012: The Expendables 2 jako Booker
2005: Strażnik Teksasu: Próba ognia (Walker Texas Ranger:Trial By Fire) jako Cordell Walker
2005: The Cutter jako John Shepherd
2004: Birdie and Bogey producent
2004: Zabawy z piłką (Dodgeball: A True Underdog Story) jako on sam
2003: Tak, kochanie jako on sam
2003: Dzwony piekielne (The Bells of Innocence) jako Matthew
2001: Człowiek prezydenta 2: Punkt zero (The President's Man: A Line in the Sand) jako Joshua McCord
2000: Człowiek prezydenta (The President's Man) jako Joshua McCord
1999: Synowie Gromu (Sons of Thunder) jako Ranger Cordell Walker
1998: The Path of the Dragon jako on sam
1998: Wojna Logana: Kwestia honoru (Logan's War: Bound by Honor) jako Jake Fallon
1996: Leśny wojownik (Forest Warrior) jako McKenna
1995: Superpies (Top Dog) jako Jake Wilder
1993-2001: Strażnik Teksasu (Walker, Texas Ranger) jako Cordell Walker
1993: Curse of the Dragon jako on sam
1993: Wind in the Wire
1993: Na granicy piekła (Hellbound) jako Frank Shatter
1992: Kumple (Sidekicks) w roli siebie samego
1991: Zabójca (The Hitman) jako Cliff Garret/Danny Grogan
1990: Wszystkiego najlepszego, Bugs! - 50 Lat (Happy Birthday, Bugs! – 50 Looney Years) w roli siebie samego
1990: Oddział Delta 2:Kolumbijski Łącznik (Delta Force 2: The Colombian Connection) jako Pułkownik Scott McCoy
1988: Bohater i strach (Hero and the Terror) jako Danny O'Brien
1987: Zaginiony w akcji 3 (Braddock:Missing in Action III) jako James Braddock
1986: Chuck Norris: Karate kommandos jako on sam (głos)
1986: Słoneczny wojownik (Firewalker) jako Max Donigan
1986: Oddział Delta (The Delta Force) jako Major Scott McCoy
1985: Zaginiony w akcji 2: Początek (Missing in Action 2: The Beginning) jako Braddock
1985: Kod milczenia (Code of Silence) jako Eddie Cusack
1985: Kraj pod ostrzałem (Invasion U.S.A.) jako Matt Hunter
1984: Zaginiony w akcji (Missing in Action) jako Braddock
1983: Samotny wilk McQuade (Lone Wolf McQuade) jako J.J. McQuade
1982: Utajona furia (Silent Rage) jako Szeryf Dan Stevens
1982: Mściciel z Hongkongu (Forced Vengeance) jako Josh Randall
1981: Oko za oko (An Eye for an Eye) jako Sean Kane
1980: The Octagon jako Scott James
1979: Dobrzy faceci ubierają się na czarno (Good Guys Wear Black) jako John T. Booker
1979: Jednoosobowy oddział (A Force of One) jako Matt Logan
1978: Gra śmierci (Game of Death) jako wojownik
1977: Bruce Lee : the Legend jako on sam
1977: Zabijaka, zabijaka (Breaker! Breaker!) jako John David Dawes
1974: Masakra w San Francisco (Slaughter in San Francisco) jako Chuck Slaughter/Chuck Norris
1973: The Student Teachers jako Instruktor Karate
1972: Droga smoka (Meng long guojiang) jako Colt
1968: The Wrecking Crew jako Mężczyzna w barze

[edytuj] Zobacz też

Chuck Norris Facts

Przypisy

↑ ^1,0 ^1,1 Portrety na Życzenie. Chuck Norris. „Film”. nr 3/1959 (1987-01-18). Warszawa: RSW "Prasa-Książka-Ruch". ISSN 0137-463X.
↑ Reinforcements sent to Iraq – Chuck Norris! (ang.). W: WorldNetDailyExclusive [on-line]. 2007-09-17. [dostęp 2010-12-28].

[edytuj] Bibliografia

Jan Słodowski, Andrzej Roman: Gwiazdy światowego kina. Leksykon. Warszawa: Editions Spotkania, 1992. ISBN 83-85195-83-1.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Chuck Norris w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
Chuck Norris w bazie stopklatka.pl
Chuck Norris w bazie filmweb.pl
Chuck Norris w NNDB (ang.)
Felietony Chucka Norrisa w serwisie WorldNetDaily (ang.)[[Kategoria:Amerykanie irlandzkiego pochodzenia

[Portrety-0] 1,0 ^1,1 Portrety na Życzenie. Chuck Norris. „Film”. nr 3/1959 (1987-01-18). Warszawa: RSW "Prasa-Książka-Ruch". ISSN 0137-463X.

[1] Reinforcements sent to Iraq – Chuck Norris! (ang.). W: WorldNetDailyExclusive [on-line]. 2007-09-17. [dostęp 2010-12-28].

[1]

[2]

Chuck Norris
Chuck Norris (2006)
Prawdziwe imię i nazwisko	Carlos Ray Norris
Data i miejsce urodzenia	10 marca 1940 Ryan, Oklahoma, USA
Zawód	aktor
Lata aktywności	od 1968
Multimedia w Wikimedia Commons
Chuck Norris w Wikicytatach
Strona internetowa