Gwarancja

Nazwę gwarancji noszą dwie różne instytucje prawne z zupełnie ze sobą nie związanych gałęzi prawa:

W prawie międzynarodowym gwarancja to uprawnienie określonego państwa (bądź organizacji międzynarodowej) do ochrony określonego stanu rzeczy istniejącego w innym państwie (np. statusu grupy ludności, nienaruszalności granic, neutralności itp.). Uprawnienie to może zostać zastrzeżone w umowie międzynarodowej lub udzielone jednostronnie.

W prawie cywilnym gwarancja odnosi się do gwarancji jakości rzeczy sprzedanej bądź gwarancji samoistnej (autonomicznej), której szczególną formą jest gwarancja bankowa.

Gwarancja jakości to ogół dodatkowych uprawnień, których zbywca rzeczy lub prawa może udzielić jego nabywcy. Sprowadzają się one zazwyczaj do zobowiązania, że zbywca zapewni nabywcy możliwość korzystania z rzeczy lub prawa bez zakłóceń (np. bez awarii). Są sankcjonowane możliwością żądania przez nabywcę, by zbywca przywrócił rzecz do należytego stanu na swój koszt (tzn. dokonał naprawy albo wymienił rzecz) bądź nawet możliwością odstąpienia od umowy. Jeśli zbywca udziela nabywcy gwarancji nie podając konkretnych jej warunków, mają zastosowanie "domyślne" przepisy o gwarancji z art. 577-582 Kodeksu cywilnego. Gwarancja jest ważnym elementem konkurencji handlowej.

Gwarancja międzynarodowa producenta jest jego zobowiązaniem do świadczenia usług serwisowych w przypadku reklamacji produktu poza krajem, w którym ów produkt został nabyty. Nie musi to jednak oznaczać, że producent jest zobowiazany posiadać lub utrzymywać punkty serwisowe we wszystkich krajach świata. Może na przykład mieć zawartą umowę z międzynarodową firmą kurierską, za pośrednictwem której odbierze od klienta reklamowany produkt w celu jego naprawy we własnym serwisie .