Rafał Wojaczek

Rafał Wojaczek
portret Rafała Wojaczka autor Zbigniew Kresowaty
Imiona i nazwisko	Rafał Mikołaj Wojaczek
Data i miejsce urodzenia	6 grudnia 1945 w Mikołowie
Data i miejsce śmierci	11 maja 1971 we Wrocławiu
Narodowość	polska
Dziedzina sztuki	poezja
Ważne dzieła	Sezon Nie skończona krucjata Inna bajka Którego nie było Sanatorium

Tablica pamiątkowa na kamienicy, domu rodzinnym poety - obecnie Instytucie Mikołowskim w Mikołowie

Tablica pamiątkowa we Wrocławiu

Grób Rafała i Andrzeja Wojaczków na Cmentarzu Świętego Wawrzyńca we Wrocławiu

Zbliżenie na tablicę nagrobkową upamiętniającą Rafała Wojaczka.

Rafał Mikołaj Wojaczek (ur. 6 grudnia 1945 w Mikołowie, zm. 11 maja 1971 we Wrocławiu) – polski poeta i prozaik, zaliczany do grona poetów wyklętych.

Biografia

Urodził się w Mikołowie i wywodził się ze znanej i poważanej w mieście rodziny. Jego ojciec był nauczycielem gimnazjalnym, matka zaś pracowała w wydawnictwie. Uczył się w liceach ogólnokształcących w Mikołowie, Katowicach-Ligocie i Kędzierzynie-Koźlu. Rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, ale wkrótce je przerwał i w 1964 przeprowadził się do Wrocławia. Pracował m.in. jako dyspozytor MPO. W 1965 debiutował w Poezji. W 1969 ukazał się jego debiutancki tom Sezon, znakomicie przyjęty przez krytyków. W czasie pobytu we Wrocławiu stopniowo pogrążał się w alkoholizmie i depresji, prowokował otoczenie i wszczynał bójki, wielokrotnie podejmował próby samobójcze. Leczył się przez pewien czas w szpitalu psychiatrycznym. W 1970 ukazał się jego drugi zbiór wierszy Inna bajka. W 1971 zmarł śmiercią samobójczą po przedawkowaniu różnych leków, m.in. valium. Osierocił córkę Dagmarę. Grób poety znajduje się na Cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu w 4. polu. W 2000 w tej samej mogile pochowano brata Rafała Wojaczka Andrzeja, wrocławskiego aktora.

W 1999 powstał film w reżyserii Lecha Majewskiego Wojaczek, w roli tytułowej wystąpił poeta Krzysztof Siwczyk.

Twórczość

Główne tematy jego poezji to śmierć, miłość, fascynacja kobiecością i cielesnością (zazwyczaj ujętą w estetyce turpistycznej). Erotyzm i seksualność łączą się częstokroć ze śmiercią. Podmiot liryczny jego wierszy mówi najczęściej o bólu, ma poczucie odrębności, buntuje się przeciwko obłudzie świata i społeczeństwa, z drugiej strony uparcie penetruje mroczne zakątki ludzkiej duszy, bada swoje lęki, niepokoje, obsesje. Język jego poezji jest zazwyczaj bardzo naturalistyczny i brutalny, wypełniony somatyzmami i wulgaryzmami. Z drugiej strony pod dosadną warstwą językową często przemycał Wojaczek głęboki liryzm i pragnienie czułości. Fragmenty jego poezji w swoich sztukach wykorzystywało wielu artystów.

Dorobek pisarski

• Sezon (1969)
• Inna bajka (1970)

Wydane pośmiertnie:

• Którego nie było (1972)
• Nie skończona krucjata (1972)
• Utwory zebrane (1976)
• Dla M (1977)
• Poezje wybrane (1983)
• List do nieznanego poety (1985), wydanie II: Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1987, ss. 136.
• Reszta krwi, Mikołów (1999)
• Sanatorium, Biuro Literackie, Wrocław (2010); pierwsze pełne wydanie powieści, uzupełnione o fragmenty wyłączone przez cenzurę w 1976 z tomu Utwory zebrane.

Zobacz też

• Instytut Mikołowski

Linki zewnętrzne

• Zbiór wierszy Wojaczka oraz informacje na jego temat
• Kategorie kobiecości w pisarstwie Rafała Wojaczka